پاسخ قاطع و فنی هیات مشاوران بین المللی طرح رصدخانه ملی ایران به مقاله خبری مجله ساینس

پاسخ قاطع و فنی هیات مشاوران بین المللی طرح رصدخانه ملی ایران به مقاله خبری مجله ساینس

مجله «ساینس» اخیراً  یک مقاله خبری در مورد رصدخانه ملی ایران، منتشر کرده است.

در پاسخ به این مقاله که بر اساس اظهارات غیر فنی ابهاماتی در مورد طرح رصدخانه ملی ایران مطرح کرده بود، هیات مشاوران بین المللی طرح جوابیه در نشریه ساینس منتشر کرد که در ذیل آمده است:

ما از زحماتی که برای طراحی ، ساخت ، ایجاد و راه اندازی این پروژه بلند پروازانه در ایران کشیده شده است برای چندین سال به عنوان هیئت مشاوره بین المللی پشتیبانی کرده‌ایم.

افراد زیادی، از جمله افرادی که در مقاله مورد نظر با انها مصاحبه شده است، در این پروژه مشارکت داشتند تا آن را از رویا به واقعیت تبدیل کنند. ما برای نقشی که ایفا کرده اند ارزش قائل هستیم. ما در مورد دیدگاه های سیاسی طرح شده در مقاله نظری نداریم.

تأکید می کنیم که این مقاله تلاش تحسین برانگیز، متعهدانه و خلاقانه تیم رصدخانه ملی ایران را که ساختمان های‌ آن را عمدتا تکمیل کرده و آغاز راه اندازی برای رساندن به اولین نور آنچه را که مرکزی پیشرفته خواهد بود، دست کم گرفته است. این فرآیند هم اکنون با هدایت حبیب خسروشاهی در جریان است. بررسان خارجی و مستقل تایید می کنند که تیم رصدخانه ملی ایران، تلسکوپ، گنبد، زیرساخت و رصدخانه عالی را، ایجاد کرده اند.

این تلسکوپ توسط مهندسان رصدخانه ملی ایران و زیر نظر تیمی از متخصصان سوئدی در مراحل ابتدایی طراحی شده است. تیم رصدخانه ملی ایران تسلط لازم در طراحی تفصیلی را کسب و نظارت بر ساخت و ساز توسط صنایع داخلی را بر عهده داشته است. در سال ۲۰۱۷ ، بررسی جامعی توسط تیمی متشکل از دوازده دانشمند ، متخصص ، مدیر رصدخانه و مهندسان رصدخانه جنوب اروپا (ESO) به طور مستقل انجام شد. این طراحی‌ها بدون تغییر برای ساخت بکار گرفته شده اند.

ایجاد اولین نمونه از یک مرکز تحقیقاتی با کیفیت بین المللی، در شرایط ایده آل نیز جاه‌طلبانه است، چالش‌های کنترل زمانبندی و هزینه ها برای اطمینان از حفظ کیفیت، امری عادی هستند. تیم پروژه رصدخانه ملی ایران در شرایط سخت اقتصادی بخصوص در سال های اخیر و البته کووید به انجام رسانده است. آنها احترام و اعتبار قابل توجهی کسب کرده اند.

ما اطمینان داریم که رصدخانه  ملی ایران به موقع،  ظرفیت پژوهشی را فراهم می کند که از پیشرفت پژوهشی دانشمندان ایرانی و همکاران بین المللی علاقه مند به آن پشتیبانی می کند.